Intuition / உள்ளுணர்வு - 2

#jSreeSpeaks

13^th September, Tuesday - Another day with intuition.  

7am - Very high Pressure came from the sides of the cooker with a big sound. I thought it busted; got shocked and shouted a bit.

I am standing in front of the stove and my husband came in to take tea. As he was there in the kitchen, he quickly helped me.

After a while – “Why are you shouting like this?” he asked me.

Ah, I just released my fear of cooker bust – Isn’t it natural to feel and release our emotions at times. Isn’t it common? That is how our system is! – I said. you are a person keeping everything inside not showing out. I can’t be like that! – I added.

Morning cooking time and his office time, we started this discussion.

he went to get ready. But my heartbeat was still high, and I am sensing tightness in my chest.

When my maid who was cleaning other rooms came to the kitchen because of the sound, asked me - I was telling her what happened and was also sharing about the risks of a pressure cooker as my family in India has some past bad experiences.

That talk took us to share more about my childhood experiences with fire burns on my leg, hot milk spilled on my feet, early surgeries, and the effect of seeing my ground floor girl in quarters burned herself, etc.

When I relate those incidents bringing those memories today, I notice my chest is getting tightened more as I was reliving those emotions again. Not for good.

Another side of my thought - what am I feeling now? why today? how did I start the day with? Last night I did not have good deep sleep because my son was not well. So, morning little disturbed. Additionally, the cooker incident. A little dangerous one. I know that is not in my hand.

Still, those running emotions didn’t stop. But I am aware of it, and I am witnessing it. Planned to go to the doctor for my son but got a call that it got postponed to the evening. So, I planned to start my office work as usual. Lately realized since the last 12 hours I didn’t take my phone. Don’t know where it is. Oops! 10am already. Time for work!

Sat in my office and then took my phone (As I work from home). 3 missed calls. 1 from my son's school to know his status maybe, 2 from my elder sister in India.

Usually morning time, I don’t get calls from family members. That too from my sister 2 calls continuously.  Called her back but she did not attend. Sometimes this happens. I just call her later. But today that tightened chest is not telling me any good. Suddenly I thought let's call mom and check.

That high emotion is telling me inside that something is not good but same time, I want all to be good. My mom took the phone and greeted me. I calmed down a bit to hear her voice stable. Then she added, so sister told the news? Keeping my prayers tight --- I said no, and she tried calling me. What happened?

Hmm. Her father-in-law... Oh no! I understood!!

That 88-year-old man had been in all talks for a month because he fell and had to undergo surgery. But all went fine and recovering well. So, what happened suddenly? Last night this happened at their home it seems.

No, somehow, I did not want this to happen. I wanted to see him in a few months when I go to India. There is no more next time!!

Vedagiriesan, 80 years old - such a healthy person - no sugar, BP, no other health issues, no bad habits, always been an independent person in his old age and that’s what he liked. Last month he fell on the road when he went to the bank on his own. So, he had to undergo surgery. But all fine later. He recovered for good and started doing things by himself which he always likes and does.

Night suddenly pulse goes down, an ambulance came, and they helped but in vain. No hassle. No cries. Calmly at home left the world after taking bath by himself and changing his dress. The way how he wanted it maybe. He wanted to hold Chelli Amman's photo at his last moment. Such a peaceful death. 

(My sister told me the above when I spoke to her later)

He is an inspiration for many people in that area - from young to old. He moves every day and never stopped.

I still remember him always giving me a god's photo and a small amount of money and blessing me. To everyone who comes to his home or when he goes somewhere. That's his usual routine. He had told me once I like the way you are praying sincerely in the temple - When we all went to the temple for an occasion. He doesn’t eat meat for 30 years, not even egg. He wanted it that way. I see the sincerity in him, a disciple in him, consistency in him, and most importantly confidence, and boldness never stopped due to age.

Studied BE at Guindy Engineering college. Retired as a Chief Engineer from TNEB and peacefully, happily, enjoyed his retirement years.

“It is not about living long but healthy living that matters. He lived as an example. “

Few people's death will disturb us like His’ death. I had admired him in many areas in these 14 years.

In my holistic journey which I started 8-10 years ago, there are few people whom I take as an inspiration – He is one among them for the way he lived his healthy retired life in all walks.

 My sincere and Deepest Condolences and tribute to him with huge respect!  

Now, I can relate to those emotions I am having since morning. This is another intuitive day from the last time I started to notice, being aware of understanding my intuitive feelings.

The first time was on January 18th, 2022 - The day when my father-in-law expired. I will share in the next post - (Still in editing)

==============================================================

இன்று மற்றொரு உள்ளுணர்வு. 

பெரிய சத்தத்துடன் குக்கரின் பக்கங்களில் இருந்து அழுத்தம் வந்தது. 

நான் அதிர்ச்சியடைந்து சற்றே கத்தினேன். நான் அடுப்புக்கு முன்னால் நிற்கிறேன், என் கணவர் தேநீர் எடுக்க வந்தார். அவர் பக்கத்தில் நின்றதால் உடனடியாக உதவ முடிந்தது. 

ணன்றாக நெற்று வரை வெலை செஇதது திடீர் என்று என்ன வாயிற்று? - 

"ஏன் இப்படி கத்துற" என்றார். அட, குக்கர் மூடி வெடிதால் ஆபது - என்றென். 

 சோகம் என்றல் அலனும், கோவம் வந்தாள் வெளியில் விடணும், பயம் வந்ததால் கட்தனும். ஈது தானெ இயல்பு. ஈத செஇய விடில் அடக்கும் ஒவொரு விஷயமும் பின்னல் ஆபது. என்றென்.  ஆப்டி தான் என் அமைப்புஇருக்கு. சரசரி யாக எல்லோர் அமைப்பு மம்.எல்லதயும் அடைக்கி கொண்டல் ப்ரெசனை என்றேன். 

நீ சோகமும் காட்டமாட்ட கொபமும் காட்டமாட்ட. நான்  அப்டி இருக்க விரும்ப வில்லை என்றென். 

காலை சமையல் நேரம் மற்றும் அவரது அலுவலக நேரம், நாங்கள் இந்த விவாதத்தைத் தொடங்கினோம். பிரகு, அவர் தயாராகச் சென்றார்.

ஆனால் என் இதயத் துடிப்பு இன்னும் அதிகமாகவே இருந்தது, மார்பில் இறுக்கத்தைக் கண்டேன். 

மற்ற அறைகளை சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்த என் பனிப்பென் சத்தம் காரணமாக சமையலறைக்கு வந்தபோது, ​​என்ன நடந்தது என்று என்னிடம் கேட்டார். 

இந்தியாவில் உள்ள எனது குடும்பத்தினஇர் குக்கர் மூலம் பெரும் பாதிப்பை பார்திருந்ததால் கடந்தகால அனுபவங்கள், என்ன நடந்தது என்பதை அவளிடம் கூறினேன். மேலும் பிரஷர் குக்கரின் அபாயங்கள் பற்றியும் பகிர்ந்துகொண்டேன். 

குக்கரால் என் காலில் எர்பட்ட  தீகாயம், என் காலில் சிந்திய சூடான பால், ஆரம்பகால அறுவை சிகிச்சைகள் மற்றும் என் தரைத்தளப் பெண் தன்னைத்தானே எரித்துக்கொண்டதைக் கண்டதன் விளைவு போன்ற எனது சிறுவயதில் எர்பட்ட பலவற்றை பகிர்ந்து கொள்ள அந்தப் பேச்சு எங்களை அழைத்துச் சென்றது.

இன்று நடந்த சம்பவத்தை கடந்த கால அனுபவங்களோடு தொடர்புபடுத்துகிறேன், அதனால் மீண்டும் அந்த உணர்ச்சிகளை மீட்டெடுக்கையில் என் நெஞ்சு மேலும் இறுகியது.

ஆனால் என் எண்ணத்தின் இன்னொரு பக்கம் - நான் இப்போது என்ன உணர்கிறேன்? இன்று ஏன் இப்படி காலையிலெ நைது பகிர் விஷயங்கலை மனம் பகிர்கிரது ? நான் எப்படி நாளை ஆரம்பித்தேன்? - நிரய கெல்விகல் 

நேற்று இரவு என் மகனுக்கு உடல்நிலை சரியில்லாததால் ஆழ்ந்த தூக்கம் வரவில்லை. அதனால் காலை சிறிது தொந்தரவு. அதோடு குக்கர் சம்பவம். சற்ரெ ஆபத்தான ஒன்று. அது என் கையில் இல்லை என்பது எனக்குத் தெரியும். 

இன்னும் அந்த உணர்ச்சிகள் நிற்கவில்லை. ஆனால் நான் உனர்கிரென், சுயமாஇ, நான் சாட்சியாகஇருந்து பார்கிரென். 

என் மகனுக்காக மருத்துவரிடம் செல்ல திட்டமிட்டேன் ஆனால் அது மாலைக்கு ஒத்திவைக்கப்பட்டது என்று அழைப்பு வந்தது. அதனால் என் அலுவலக வேலையை வழக்கம் போல் தொடங்க திட்டமிட்டேன்.

கடந்த 12 மணிநேரத்திலிருந்து நான் எனது தொலைபேசியை எடுக்கவில்லை என்பதை உணர்ந்தேன். எங்கே என்று தெரியவில்லை. அடடா! ஏற்கனவே பனி நெர்கம். பல சில முக்கியமான செய்திகள் வேலைக்கு வந்திருக்கும். நிதானமாக அலுவலகத்தில் அமர்ந்து என் கைபெசியை எடுத்தேன். 

3 தவறவிட்ட அழைப்புகள். 1 மகனின் பள்ளியிலிருந்து அவனுடைய நிலையை அறிய, 2 இந்தியாவில் உள்ள என் சகோதரியிடமிருந்து. 

பொதுவாக காலை நேரத்தில் எனக்கு குடும்ப உறுப்பினர்களிடமிருந்து அழைப்பு வராது. அதுவும் என் சகோதரியிடமிருந்து தொடர்ந்து 2 அழைப்புகள். திரும்ப அழைத்தென், அவள் எடுக்கவில்லை. சில நாட்களில் இது நடக்கும். நான் பிறகு அழைப்பென்.

 ஆனால் இன்று அந்த இறுகிய நெஞ்சு எந்த நல்ல உனர்வையும் என்னிடம் தரவில்லை. திடீர்னு அம்மாவை கூபிட்டு கெட்கலம் என்ற என்னம் எல, அந்த இருகிய உணர்ச்சி எனக்குள் ஏதோ நல்லதல்ல என்று சொல்கிறது. ஆனால் அதே நேரத்தில், நான் அனைவரும் நன்றாக இருக்க Pரர்தித்தென். 

அம்மா போனை எடுத்து பெசினால்.. அவள் குரல் நிலையாக இருபதை கேட்க எனக்கு சற்றெ நன்றாக இருந்தது. 

பிறகு அவள் சேர்த்தாள், அப்போ அக்கா செய்தி சொன்னாளா? என் பிரார்த்தனையை இறுக்கமாக வைத்துக்கொண்டு --- நான், "இல்லை" என்றேன்! "அவள் என்னை அழைக்க முயன்றாள். என்ன நடந்தது?" - என்றென். 

"ம்ம்.. அவளது மாமனார்...." ஐயோ! நான் புரிந்து கொண்டேன்!! அந்த 80 வயது முதியவர் கீழே விழுந்து அறுவை சிகிச்சை செய்ய வேண்டியிருந்ததால் ஒரு மாதமாக எல்லாப் பேச்சுகளிலும் இருந்தார்.

 ஆனால் எல்லாம் சரியாகி நலமாக குணமடைந்தார்.. திடீரென்று என்ன நடந்தது? எப்படி நடந்தது இது?

நேற்று இரவு அவர்களது வீட்டில் இந்த சம்பவம் நடந்ததாக தெரிகிறது. 

இது நாடக்கும் என்று நான் விரும்பவில்லை. சில மாதங்களில் நான் இந்தியா செல்லும் போது அவரைப் பார்க்க விரும்பினேன். அது இனி நடக்கது. அவரை பார்கவெ முடியது என்பது புரிந்தது. 

வேதகிரீசன், 88 வயதாகியும், சுகர், பிபி, வேறு உடல்நலக் கோளாறுகள், கெட்ட பழக்கங்கள் எதுவுமில்லை, 30 வருடங்கலாக மாமிசம் நீக்கி இருந்தார். 

முதுமையில் எப்போதும் சுதந்திரமான மனிதராக இருந்தவர், அதுவே அவருக்குப் பிடித்த விஷயம். கடந்த மாதம் அவர் வங்கிக்கு சென்றபோது சாலையில் தவறி விழுந்தார். அதனால் அவருக்கு அறுவை சிகிச்சை செய்ய வேண்டியதாயிற்று. ஆனால் பின்னர் எல்லாம் சரி. அவர் நன்றாக குணமடைந்தார் மற்றும் அவர் எப்போதும் விரும்பும் மற்றும் செய்யும் விஷயங்களைத் தானே செய்யத் தொடங்கினார். 

நெற்று இரவு திடீரென நாடி குரைய தொடங்க, ஆம்புலன்ஸ் வந்த சிறிது நேரத்தில் துடிப்பு நின்றுவிட்டது. எவர்கும் தொந்தரவில்ல வாழ்கை வாழ்தவர். இரவு உணவுக்குப் பிறகு வீட்டில் நிதானமாக. அவர் விரும்பிய விதம் நடந்து இருகிரது. அந்த நேரத்தில் அம்மனின் புகைப்படத்தை பிடிக்க விரும்பினார். 

(பின்னர் பேசிய போது எனது சகோதரி மேற்கண்டவாறு கூறினார்).

 அவர் அந்த பகுதியில் உள்ள பலருக்கு - சிறியவர்கள் முதல் பெரியவர்கள் வரை ஒரு உத்வேகமாக இருந்தார். அவர் ஒவ்வொரு நாளும் நகர்வது ஒருபோதும் நிறுத்தப்படுவதில்லை. அவர் எப்போதும் கடவுளின் புகைப்படத்தையும், சிறிய தொகையையும் கொடுத்து ஆசிர்வதித்தது எனக்கு இன்னும் நினைவிருக்கிறது. அவரது வீட்டிற்கு வரும் அனைவருக்கும் அல்லது அவர் எங்காவது செல்லும்போது. அதுதான் அவருடைய வழக்கமான வழக்கம்.

"கோவிலில் நீ மனதாரப் பிரார்த்தனை செய்யும் விதம் எனக்குப் பிடிக்கும்" என்று ஒருமுறை அவர் என்னிடம் கூரினார் - நாங்கள் அனைவரும் ஒரு சந்தர்ப்பத்திற்காக கோவிலுக்குச் சென்றபோது.

 அவர் 30 ஆண்டுகளாக இறைச்சி சாப்பிடுவதில்லை, முட்டை கூட சாப்பிடுவதில்லை. அதிஅதான் அவர் விரும்பிநார். 

ஆவர் நேர்மையையும், ஒழுகதயும் , நிலைத்தன்மையையும், மிக முக்கியமாக தன்னம்பிக்கையையும், துணிச்சலையும் வயதின் காரணமாக ஒருபோதும் நிறுத்தவில்லை.

கிண்டி பொறியியல் கல்லூரியில் மினனுவியல்  படித்தவர். தலைமைப் பொறியியலாளராகப் பணிபுரிந்து ஓய்வுபெற்று, நிம்மதியாக, மகிழ்ச்சியாக, தனது ஓய்வு காலத்தை அனுபவித்தார்.

"நீண்ட காலம் வாழ்வது அல்ல, ஆரோக்கியமாக வாழ்வதே வாழ்க்கை". அதர்க்கு முன்னுதாரணமாக வாழ்ந்தார். 

ஒரு சிலரின் மரணம் அவரது மரணம் போல் நம்மை தொந்தரவு செய்யும். 

நான் காலையில் இருந்து கொண்டிருக்கும் உணர்ச்சிகளுடன் இப்போது தொடர்புபடுத்த முடியும். எனது உள் உணர்வுகளை விழிப்புடன் நான் கவனிக்கத் தொடங்கிய கடைசி நாளிலிருந்து இது மற்றொரு உள்ளுணர்வு நாள்.

முதல் முறையாக ஜனவரி 18, 2022 அன்று - எனது மாமனார் காலமான அன்று உனர்தென் - அடுத்த பதிவில்!.

Early Morning Learnings - How to win friends and influence people by Dale Carnigie

I am sitting in a learning group early morning 5.30am Dubai, along with like-minded learners.

A Young committed chap from Singapore is sharing his review on the book “How to win friends and influence people” by Dale Carnigie – One of the most best-selling author and book – 1936.

Like how the book name is so interesting, same interest starts from his very first slide.

What is life?

The whole book is about how to handle people, how to win people, how to change people without giving offense. It is a must read if you are student, professional or a leader.

The author Carnegie's main focus is on interpersonal skills, effective communication and being a successful salesperson.

He is very well known for his other famous book – “Stop worrying and Start Living”.

He is so successful in training people as  public speakers, and he was loving that work.

In this How to win people book, he talks about below topics in detail:

- Fundamental techniques in handling people: 

- 6 Ways to make people like you

      - How to win people to your way of thinking

      - How to change people without giving offense or Arousing resentment

       Credit – Mario, presenter of the book review. 

       In Today's world, I can see how much this book has been influenced and how many theories had been revolved around this basic concepts. 

      This has been used majorly for Communication excellence and building relationships. 

      Some of his famous books are :    

-     - Art of Public Speaking 

      - Stop Worrying and Start Living 

      - The Quick and Easy way to Effective Speaking 

      - Lincoln The Unkown

       There is no doubt that he has placed a huge mark in this modern world of theories. IF he has been living now, he would be happy to see that his words are living now as great tools of excellence. 

I found this book very useful and interesting to see how the author had foreseen the current situation which is such a boon with leaders i.e. Relationship management and servant leadership method. 

What do you think about this book? Read the book and share your reviews here.

" How to win friends and influence people" by Dale Carnigie

முடக்களின் துளிகள்

இல்லத்தில் அடைந்திருக்க 

  இயலாதென்றோமே, 

இன்று அவ்வில்லம் ஒன்றே 

  கதி என்று ஆனோமே!

ஆடம்பரங்கள் விரும்பிய 

  திருமணங்கள்,

நான்கு சுவற்றுக்குள்ளும் 

 இயலுமென்று அறிந்தோமே! 

உற்றார் உறவினர் கூடும் 

 பல லட்சங்கள் குவித்த, 

மண்டபங்கள் இன்றோ 

 தனி மரமாய் 

 தீண்ட நெருப்பாய்!

என் பெயரில்லை, 

என் படிப்பேற்ற வில்லை 

 என்று சிறு சிறு, 

குறை கூறிய உறவினர்கள் 

 இன்றோ... 

பெறுந்திரையில் 

வாழ்த்தி மறைகின்றனர்... 

கூவிக்கூவி, கதறிக் கதறி 

முடியா மாற்றம்,

இவ்வண்ணம் திடுக்கென 

மாறும் - என 

நினைத்திருக்கவில்லை தாம்!

நட்புடனும் உறவுடனும் 

 விருந்துண்டோமே, 

இன்று 

அவை அனைத்தும் 

 அவர் அவர் வீட்டில் 

 என்றோமே... 

தழுவலும் முத்தங்களும் 

 அன்பேன்றோமே... 

அட, 

கைகூப்புவதும் நமதே  

 என நினைவுண்டோமே...

நம் பிள்ளைகள், 

 அனைத்தும் கற்க  

எங்கெங்கோ சென்றுவித்தோம், 

இன்றோ

 ஒருபடி தாண்டா!!!

 என அதிசயித்தோமே...

அட இன்னுமா 

நமக்கு புலப்படவில்லை...?

அட இன்னுமா 

நமக்கு புலப்படவில்லை...?

எதைக் கொண்டு வந்தோம் 

 எதை எடுத்துச்  செல்ல...

எதைக் கொண்டு வந்தோம் 

 நாம் 

 எதை எடுத்துச் செல்ல...

மாற்றம் ஒன்றே 

 மாறாதது என்பதைத் தவிர...! 

மாற்றம் ஒன்றே 

 என்றும் 

 மாறாதது என்பதைத் தவிர...! 

Written during lockdown days and this was presented in UAE Tamil speakers forum. 

கடினமான காலங்கள்

மெல்ல மெல்ல மிதந்து வந்து 
என்னுள் நுழைந்து போகிறாய்,
எனைத் தின்னப்  பார்க்கிறாய் 
கொஞ்சம் பொறுத்து, 
நீ அறியா ஒன்றை கேள்... 

என் தலை ஏறினாலும் 
சிரித்தே விரட்டும் என் புன்னகை  (நீ)  (2)
தூசாய் தட்டும் என் கை (உனை) (2)

பின்,
நீ வீழப்போவது என் அடியில், 
அட என் காலடியில்...!

மறவாதே - 
எனதருமை கடினமே!

(Was written for a speech on Tough Times Never Last But Tough People Do!)

அறிய மலர்

செந்தாமரையையும் வெண்தாமரையையும்
மிகையாகப் பார்த்து வளர்ந்து வரும்
உன் கருவறை நாட்களில்,

அதன் கதை அறிவாயோ உயிரே!

என் சிறு வயதில் ஆற்றில் நீராடுகையில்
தாமரையின் தண்டினைப் பிடித்து பழகியதும்,
அதை பறித்து உண்டதும், இன்றும்
- என் கண்களில்,

நவராத்திரியில் எனதம்மா
இலகுவாக தாமரை இலைகளை பறித்து
அன்னை சரஸ்வதிக்கும், லட்சுமிக்கும்
விரித்து வைக்கையில் - அதன் அழகே அழகு!

இன்னவராத்திரியில் நீயும் அத்தருணத்தைப் பார்த்து
மெய் சிலிர்த்து தானே போனாய் - அப்பந்த பிணைப்பில்!

இந்த அழகிய மலரின் வரலாறு தெரியுமா? -
தண்ணீரில் மண்ணோடு, சகதியோடு இருந்தாலும்
தானாக பூத்து, மலர வழி தேடிக் கொள்ளுமாம் !

தனக்கான சூர்யவெளிச்சத்தை, தானே
தேடிக்கொள்ளும் வாழ்வாவாதி!

சேற்றில் முளைத்த செந்தாமரை - எனினும்
அழகோ குணமோ மாறுவதே இல்லை!

தூய்மையை உணர்த்தும் மலர் - ஆம்!
உடல் தூய்மை மட்டும் அல்ல,
உள்ளத்தூய்மையும்...

"தாமரை இலை மேல் நீர் போல்" -
இம்மலரில் நீர் பட்டால்,
ஒட்டாது ஓடும் - வாழ்வில் எத்தகு
பாடத்தை உணர்த்துகிறது பார்த்தாயா?

இன்றும் பலருக்கு மிகப்பெரிய கேள்வி -
எப்படி இச்சிறு மலருக்குள்
ஒட்டுமொத்த வாழ்வியல் சிந்தனையும்
உள் அடக்கம்???

உறுதியற்ற நம்பிக்கை,
இலக்கை நோக்கிய பயணம்,
அழகான புதுப்பிப்புகள்
- நீ வாழும் நாட்களில் இவ்வனைத்தும் பெற
இம்மலரின் ஆசியுடன் வாழ்த்துகிறேன்!

எனைக் கருவாக தேர்ந்தெடுத்து
இவ்வுலகிற்கு எதை உணர்த்த
ஜனித்தாயோ? - அறியேன்...

அங்கனமே உணர்ந்தறிய
என் அன்புப் பரிசு
- இவ்வழகிய தேசிய மலர்....!

ஆதவன்

நிலவின் வருகை உனை துரத்தி
அடித்தாலும்
உனக்கான வேளையில்
நிதம் அதே பொலிவுடன்
நீ வருவதை பார்ப்பதில்
உணர்த்துகிறாய் - வாழ்க்கைக்கான
ஆயிரம் அர்த்தங்களை...!

உலக கவிதை தினம்

முதல் காதல் 

(Version 1.1)

பதின் வயதில் பற்றத் தொடங்கியது 

அந்தக் காதல் - சற்றே தயக்கம் 

எனினும் மகிழ்ச்சியில் 

திக்குமுக்காடி போனேன் !

என்னை அறியவும் மறக்கவும் 

கற்றேன்!

இடையிடையே வந்து மறந்த 

மற்ற காதல்களில் - அதன் 

ஆழம் புரிந்தேன், 

பொதுத் தேர்வின்  ஆயத்தம் போது 

புத்தகத்தின் நடுவில் காதல் - 

என்ன இது?! என்று அம்மா சீற, 

- எப்படியோ சமாளித்து ஓடியதும் 

பின் சகதோழியிடம் மறைத்து 

அவர்களிடம் பிடிபட்டு - "ஆம்!"

'நான் தான் ' - சிரித்து ஓடியது ஒரு காலம்!

கல்லூரியின் பேருந்து பயணங்கள் 

காதலுக்கு ஏற்ற நேரமாக மாற, 

அடித்தும் சிரித்தும் - அது 

மிக ஆழம் பெற, 

பின் சற்றே தைரியமாக, 

தோழிகளிடம் கூற - அது 

கல்லூரி பத்திரிகையிலும் 

அறிவிப்பு பலகையிலும் பதிவு பெற, 

ஆம்! நான் தான் - எதார்த்தமாக கூறியது 

ஒரு காலம்!

நண்பர்கள் பிறந்த நாட்களில், 

வாழ்த்து அட்டையோடும் பரிசோடும் 

முடிந்த வரை காதல் பரிமாற்றங்களும்... 

கல்லூரியின் இறுதியில் 

என்னை பலவாறாக எண்ண வைத்தது 

இது சாத்தியமா? நெடு தூரம் தொடர முடியுமா?

'இடைவெளி தூரமானால் 

காதலும் சற்றே சன்னமாகி விடும்'

புதிய வேலை, பயணங்கள் - சற்றே இடைவெளி! 

வெகு நாட்கள் இல்லை, 

அயல் நாட்டு பயணங்களின் தனிமை உரைத்தது - அந்த பிரிவு! 

இணையத்தின் மூலம் புதுப்பித்து 

உயிர்ப்பித்து பேரன்பாகி, 

புதிய கோணங்களில் வாழ்ந்தும் ரசித்தும் 

- மிக நெருக்கமான அனுபவம்! இன்றும் தொடர்ந்து... 

ஒரு நாள் எனது காதலை 

உலகமே மெச்சும் -  நானே சொல்லி கொண்டேன்!

உடனே பார்த்தாக வேண்டும் - அன்று 

நேரத்தை காரணம் கூறலாம் - இன்று 

புதிய பந்தத்தை தேர்ந்து எடுத்ததும் 

தெரிய படுத்தியது - எனது முதற்காதலையே... 

இன்றும் என் துணைக்கு புரியாத புதிர் -

எனது 'காதல் மொழி'!

அடுத்தடுத்த சூழல்களில் சற்றே 

மறந்தே போனேன் ... 

எனினும், 

சிந்தனையை விட்டு 

மறையவில்லை, 

இன்றும் நான், அந்த 

முதற்காதலான "கவிதையோடு"...!

               - உலக கவிதைகள் தின வாழ்த்துக்கள்!!!!!

கவிதைகளில் வாழ்பவருக்கும், கவிதைகளால் வாழ்பவருக்கும்...

Alex in Dubai

What a show! It’s been long time since I laughed continuously non-stop for 2 hours. 

One man with multiple personalities - musician, stand up comedian, performing artist and still a humble, simple and down to earth person. - மொத்தத்தில் ஒரு அருமையான கலைஞன். 

May be it’s been 2 years I started knowing about his shows through social media. As an admirer, I loved each and every aspect of his skills by seeing his stand up comedy videos, knowing how he takes his passion and interest further than what he was doing before. 
As most of us and me being one who had done engineering first and then find and still work towards what gives us happy and satisfying path, he also went through that. In very less time I found something unique in him. But I had never seen his shows live and I was waiting for a chance.

Four months back, when I decided to model particular skill for my work, with no doubt he came to my mind. I tried reaching him; immediately he responded and helped me right back in his busy schedule with what he could. I was so much pleased by his simplicity and humbleness.
Later, thanks to his very early information regarding his Alex in Wonderland show in Dubai; that was a great surprise and because of which I had an opportunity to watch his show live today. Thanks to him!

Live show was an awesome experience! Laughter to the core! What an energetic performance?!! He is a great musician and what a throw in his voice? In this modern world, still there is a person who can entertain us through harmonium and other simple musical instruments?!
And I think music is just like breathe inside him! 
Comedy without performance, performance without singing, singing without performance – I don’t think these are separable from him!
He brings out variety in music, variety in singing voice, mimic voice, performing artist everything. He is a package. Look for messages too!

How can I not be getting loved with his Tamil?  
அந்த கணீர் குரல், தமிழ் வார்த்தைகளின் உச்சரிப்பு, முக்கியமாக பழைய பாடல்களில் அதே சுவையை அந்த உச்சரிப்பால் மட்டுமே கொண்டுவர முடியும் - அருமை!
It’s been some time in recent days I had interacted with people with such a clear Tamil pronunciation. 

Yesterday when I was unwell, I was little sad that I could miss his show and meeting him in Dubai. But then I always believe – 'what we think what we become' and 'As our mind, our body is', I was feeling better today morning and by afternoon I was even better to move out. And I know if I could go there, then I will come out well as I always believe laughter as a great medicine without which many illness lies within body and mind.

When he recognized me today after the show with our previous conversations, gratefulness is what he showed up back. 

Thanks to the show where I met one of my friend ever since we became friends, more than 10 years lol :)

For people who love music or for people who like to relive the old and new music/musicians, for people who love his shows, for people who love laughter therapy, for people who simply love to get entertained, check yourself stepping in the show. You will come out fun filled guaranteed and with insights even!

Safety, Trust, uniqueness, opportunity – what are these? Watch out the show to not to miss the fun! :)

#Alex, Keep entertaining people in your own way – audience thaana set ayiduvanga :)

--- I believe, "When we truly love something, it comes out naturally and that reaches others beautifully"

Now viewers, When was the last time you laughed most forgetting yourself? And for how many hours?

Happy Teachers Day!

There must be at least three teachers in your life who take the credits of you being the best way you are now! For some the list would be big. Starting from school, college, workplace, family, and friends and from people you meet for reasons. 

How about recollecting them all today and show our gratitude for what we are now? 

And how many teachers have carved you so far?

Awesome Evening with Awesome Walkers

Awesome walkers - conversation with Samir Geepee

I came to know about Awesome walkers through TM Vinod Mettamel, President of TAEGUS Toastmasters Club where Malavika Rajesh, aged 14 has been chosen as a featured guest. Knowing about her work little bit and seen previously in TAEGUS anniversery event, I was interested to listen to her talk along with my husband and kid and surprisingly he also agreed to come.
As always I like to experience new things, the event flyer looked interesting and so made me to know more about what and how it is happening which drove me to go and check directly in.
It was a very casual and friendly environment, most of them seemed regular to that place and the evening gets started by the oragnizer summing it up for the new comers about what awesome walkers is.
Every week 2 awesome walkers been chosen for the conversation and this week it is Sid and Malavika. 

Siddharth Vohra – Radio Presenter at City 1016, Dubai

I didn’t know anything about Sid before I went there and that was fair enough for anybody who attends it. He is in flow while he speaks, I loved his way of conversing, and he is a RJ though; later came to know he is a TEDx speaker too.

After each guest conversation, a question was put to the participants about the insights we get through that guest walk-through of life.

One thing I felt inside while Sid was sharing his experience was feeling fulfilled by turning his passion into work and no looking back or second thought no matter how tough life has taken him through.

• Moving From his mechanical engineering to RJ work
• Before marrying his love of life, when his in-laws asked, "you are a RJ; that's fine but what is your ACTUAL job??" ;)   – Most of the marriages I heard or at least have seen looking for a decent amount of earning before marriage, so either the guy wait till he finds some good job or that proposal breaks out. However Sid was very much strong enough to convey his side to his in-laws and living happily for years being RJ after marriage. He likes to live as a very simple and humble person.

Another thought from his talks was how children get stick to indoors, lack of getting fresh air and how their body accustomed because of that. So when they go out rarely to beach or play to the fullest they get sick soon.  And how he felt, when his wife wanted their child to get immunity booster. “Come on, the actual immunity the kids gets is by exposed to outside air and play, walking for few minutes.” Laughter in the crowd and accepting the fact :)

Yeah, as a mom, I shall truly believe in his words and understand what he is concerned about. This is a real need of hour in today generation of kids. He made the whole group happening with positive vibes and enthusiasm. 

Malavika Rajesh - Author at the age of 14

This girl took the show with the way she walked in and started with the conversation. She is very confident, fear-free, and humble and ever smiling young activist who has many things in her mind to do in her life.

One such is to become a renowned writer, she is already a writer though, author of 2 books, blogger – maintaining her own blog with her poems, stories, novels - https://malavikarajesh.wordpress.com.

She wants to become a journalist and believes the fact that pen is mightier than the sword.

Below is the part of the conversation and how she glowed up into writing.

She is blessed with her supporting parents; they are her pillars of strength. Her parents were there on the show and with their answers I could realize how properly she was brought up in their hands. As a mom, I learnt more from her mother who is like her best friend and allows her to share anything with her. 

Samir Geepee – A very humble and polite person, a personal and transformational coach, and keynote speaker runs this program every week by identifying people who walk their talk, who create a difference in communities that we live in by doing what they do, and doing it with a huge scoop of awesomeness.

Keep doing this wonderful work and wish you transform more and more lives through your 100 days transformation.

Perceived reality

Yesterday was my first experience with Toastmasters club. It was a very healthy club in JLT and all the members are really awesome in their roles and there was always lesson learnt from everyone by everyone. 

After the actual speakers session ends, There was a session called Table topics where in few spontaneous questions were asked with the participants who wanted to give a try. I also wanted to give a try when the guests were given an opportunity by the Table topic organizer.

The question asked to me was, “What would I have been if NLP was not introduced to me?”!!! (If I remember the words correctly which he used)

Do you see me exclaiming at the end of the question? :) Because that’s how I felt when I was asked about myself. Firstly, I was thinking how this guy even knows about me?? Then realized that he was actively listening to our entire guest’s intro speech(we were more than 13) and he had noted down everyone’s what they do and what they want to improve. So I was little surprised.

Secondly I started feeling little uncomfortable with that question because of my past where I usually don’t want to think much about it after I learnt to handle those situations positively. So when I was to give out the speech, my heart beat was literally high, I started finding words, started thinking whether I had to show that emotional state and express it to the club, and so on… and so it took
some time to think and frame the content, and to specify there was a timer sitting in front of me. :)

With all that happened inside me and in front of me, I started it very confidently, was talking about my past and current career mostly specifying the change it gave me, pointing out the most common issues happen in the corporate industry, and how I am feeling fulfilled with what I do now helping people and how I discovered myself and what all I learnt through NLP, and when the timer was showing red for the end note, I started repeating few points and finished it with the answer of, I would have been a PM in a corporate industry. Lol (Not sure if that was the case exactly) #circle of excellence

What? I would have been a PM?? Is that what NLP just gave me?? No. 

Just after finishing the speech, my mind was filled with lots of self talks.

• I felt this was not the one I wanted to answer to that question and it’s not that which what I wanted to convey!

• Speaking to my coachee one on one and helping them achieve what they really want is easier because of the passion and interest I have in that work, than addressing a group of audience. :)

• Is that right that I pointed out the few common issues about the corporate industry when most of the people sitting in front of me are working in corporate? What would the people working there at high positions think of me? Do they really agree with what I have said or do they think I was very straight to the point?

• What would I do to talk naturally and How better I would have ended the speech with that emotional background related to that question which was running in my mind?

• Finally, I said to myself, dear members, no this was not the one I have it in mind to answer that question. I was talking in very serious note whereas it would have better if I just talked naturally with what was there in mind. And wait, I am coming with betterment in my next speeches.  

After the end of the meeting, I was still in the same mindset and so I couldn’t give sendoff note to the people whom I wanted to say, I was carrying those self-talks with me till I slept.

Today as soon as I got up, those thoughts were still with me, I washed my face where those thoughts are seen clearly but couldn’t wash it from inside. When my husband asked me about what I am going through – I started telling him about what had happened, how better I would have been, how seriously I delivered the speech actually not embarking any emotion to the audience, and on and on…

And my husband while helping me in the kitchen smiled and said, just relax. You know how to handle this; you are helping people having these states of mind. And he also gave his point of view,“Everybody is not perfect every time and in everything, it’s been many years you faced larger audience and this was just a first meeting for you after long time in front of new audience; you went there to improve yourself, to learn to be a better communicator in the forum and you started first step towards it. And regarding what others think about the corporate industry talks, you just talked what you had in mind and nobody is going to think badly about it; it is offence only to talk about politics and religion.“

That gave me little calmness in mind and I realized my potential back. Oh yeah, what’s there to think too much on this? I just brought back my resource state as quick as I do every time when I notice it and all in place from there on. With this state, I ask all those questions again and I get the answers for it and moved to the desired state.

Whatsoever techniques we learn and practice, when something new and first time things come in to our life, I understood how the thoughts just washes out all the mind control and keeps feeding to the self talks and negative feedback. :) #States of mind

I am learning about myself exploring in different areas which makes me to practice consistently for myself what I teach others to do ;)

What do you have in mind by reading this post? Do you also have same kind of experience? How do you manage your state to bring it back to yourself? Share your thoughts here and I would love to hear and help you.